Demonizm Zakopiański

demonizm

 Artykuł St. I. Witkiewicza z 8 października 1919 roku, dedykowany Tymonowi Niesiołowskiemu, ukazał się w „Echu Tatrzańskim”, traktuje o swoistym demonizmie „pępka świata”, jakim jest Zakopane.
Zakopane - miejsce tworzące specyficzny rodzaj artystów, sprzyjające sztuce i artystycznemu przeżywaniu każdej chwili.
Zakopane -„wyrostek robaczkowy” polskiego organizmu.
Co więc dzieje się w tym właśnie mieście z artystą rozmiłowanym w jego atmosferze i dzikości natury tatrzańskiej?
Czym jest owa „zakopianina”?
Czerpiąc z krytycznego artykułu Witkacego, napisanego prawie sto lat temu, powstał spektakl niezwykle aktualny, nawiązujący z przymrużeniem oka do trendów współczesnej kultury popularnej.

DEMONIZM ZAKOPIAŃSKI.
- Jest innym niż wszędzie gdzie indziej.
- Możliwym jest, że żyjąc w tej zaklętej krainie, staczamy się w otchłań.
-(...)
- Możemy tylko błogosławić siły, które polski organizm obdarzyły takim wyrostkiem robaczkowym (kiszki ślepej), jakim jest Zakopane.
- Demonizm Zakopanego.
- Ale jest to piekielnie przyjemne w swej męczarni
- Mimo całej pozornej nieużyteczności
- Zakopane trwać będzie dalej.

Stanisław Ignacy Witkiewicz

 
  • scenariusz, scenografia i reżyseriaAndrzej Dziuk
  • opracowanie muzyczne – aranżacjaWłodzimierz Kinior Kiniorski
  • choreografiaAnita Podkowa
  • muzykaJerzy Chruściński

Premiera - 1 stycznia 2016 r.Scena A. Bazakbala