Treść główna

A A wersja kontrastowa wersja normalna

DA CAPO AL FINE

zdjęcie za spektaklu DA CAPO AL FINE - 3 mężczyzn gra na instrumentach (trąbka, gitara basowa, perkusja zbudowana z rur plastikowych). Po prawej na ziemi siedzi dziewczyna

Fernando Arrabal DA CAPO AL FINE
na podstawie „Cmentarzyska samochodów”*
Tłumaczenie - Jerzy Zagórski

  • inscenizacja, reżyseria, opracowanie tekstu Andrzej St. Dziuk
  • muzyka, aranżacjaPrzemysław Sokół
  • scenografiaJacek Staniszewski
  • asystent scenografa, kostiumyJolanta Solska
  • konsultacja akrobatycznaJacek Czarnota (300frayda- Kraków)

występują:

Premiera 14 lutego 2021, Scena Witkacego

*Spektakl grany poprzednio pod tytułem "RAZ - DWA - RAZ" teraz w nowej odsłonie  oraz obsadzie.

Spektakl dla widzów powyżej 18. roku życia!

Fernando Arrabal - (ur. 11. sierpnia 1932) współczesny pisarz, dramaturg, poeta. Od 1955 osiadły we Francji i tworzący głównie w języku francuskim. Także scenarzysta, reżyser filmowy, autor dzieł plastycznych, aktor. Najbardziej znany ze swych dzieł scenicznych - obok Ionesco czy Becketta jeden z najgłośniejszych przedstawicieli teatru absurdu.

Zespół Teatru Witkacego wziął tym razem na warsztat sztukę Fernanda Arrabala "Cmentarzysko samochodów", by zabrać widza w świat absurdu i nonsensu. Bo choć bohaterowie kojarzą się z konkretnymi postaciami biblijnymi, tak naprawdę świat cmentarzyska samochodów znajduje się gdzieś na perypetiach dużego miasta. Rozgrywa w nieokreślonym bliżej świecie. Różne języki mieszają się tu jak na wieży Babel. (...) W tym bezsensownym świecie jest jednak jakiś porządek, jest powtarzalność. I są te same ważne pytania dotyczące ludzkości (jak tytułowa kwestia Po co nam dobroć?). Powtarzane pytania i powtarzane od-I umowne podziały ról. Ktoś raz jest tym karcącym, drugi raz zamienia się ze swoim partnerem i staje się jego ofiarą. I jest niepokój, którym podszyty jest cały ten spektakl, niepokój już iście witkacowski, podszept o kresie cywilizacji, o kresie religii, moralności... Czytaj całość
"A na co nam dobroć?" Beata Zalot Tygodnik Podhalański nr 9 05-03-2018

Rzecz o roli sztuki i artysty, miłości i śmierci, zdradzie i nadziei, w ostrym sosie absurdu i groteski z trudnym pytaniem o sens czynienia dobra.(...)
Józef Waczków, nieżyjący już tłumacz i poeta, pisał w tekście poświęconym Arrabalowi - cytując autora „Cmentarzyska samochodów”- że kluczem do jego teatru jest problem dobra: "W moim teatrze ujaw­nia się fascynacja dobrocią i jednocześnie obrzydzenie. Dobroć jest w nim zawsze obec­na, znienawidzona i święta”. [1]
W zakopiańskim spektaklu Andrzej Dziuk pokaże nam ją w kontekście śmierci, zniewolenia, zdrady, ale też miłości, nadziei i sztuki . Zapyta o sens bycia dobrym, ale nie odpowie jednoznacznie. Bowiem teatr Andrzeja Dziuka to przede wszystkim teatr ważnych pytań i co najwyżej sugestywnych podpowiedzi.
Czytaj całość
Jolanta Drużyńska, „RAZ-DWA-RAZ. A NA CO NAM DOBROĆ?” PREMIERA W TEATRZE WITKACEGO – RECENZJA, Radio Kraków, 02-03-2018

  • 2F0A0253
  • 5J4A0977
  • 5J4A1019
  • 5J4A1047

Wirtualny spacer po Teatrze. Zapraszamy do zwiedzania!

Zapisz się do naszego Newslettera Bądź na bieżąco

Zapisując się do Newslettera wyrażam zgodę na przetwarzanie podanych przeze mnie danych przez Teatr im. St. I. Witkiewicza z siedzibą w Zakopanem (34-500), ul. Chramcówki 15 (dalej: Teatr) w celu otrzymywania newslettera z informacjami o działalności Teatru. Zobacz więcej...
Zeskanuj kod QR, aby przejść do serwisu.