A A wersja kontrastowa wersja normalna

Andrzej St. Dziuk

Andrzej Dziuk foto Kronos Media

Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, mający za sobą rok nauki na wydziale Filozofii w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W 1980 roku rozpoczął studia na Wydziale Reżyserii Dramatu w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie, które zakończył z wyróżnieniem w roku 1984.

Na początku kariery reżyserskiej współpracował ze Starym Teatrem w Krakowie, gdzie zrealizował swój dyplom reżyserski. Dyrektor i reżyser w jednej osobie jest twórcą większości spektakli, przenosząc dzieła literackie (niekoniecznie dramaty) na scenę, dokonuje w nich dużych zmian - jest autorem opracowań tekstów swoich przedstawień i adaptacji. Często są to kompilacje kilku utworów. Jest również autorem wizji plastycznej - twórcą scenografii i kostiumów swych inscenizacji - poza realizacjami, do których zaprosił do współpracy wybitnych polskich artystów, m.in: Tadeusza Brzozowskiego, Andrzeja Kreutza Majewskiego, Jerzego Dudę-Gracza, Jerzego Skarżyńskiego, Jana Polewkę, Rafała Zawistowskiego.

Inspiracją dla jego twórczości są dramaty Witkacego: Pragmatyści, Autoparodia, Sonata b, OL 12-7 Steg, Wien na podstawie Szalonej lokomotywy, Wariat i zakonnica, Kurka wodna, Witkacy – Appendix na podstawie Niemytych dusz, Dzień dobry Państwu – Witkacy na podstawie Bezimiennego dzieła – ale także sztuki klasyczne i utwory współczesne, m.in.: Doktor Faustus Ch. Marlowe'a, Cabaret Voltaire, Czarownice z Salem A. Millera, Nic F. Mitterera, Caligula i Dżuma A. Camusa, Czarodziejska Góra T. Manna, Na przełęczy wg St. Witkiewicza i W. Eljasza, Bal w Operze J. Tuwima, Barabasz Pära Lagerkvista. Reżyserował także spektakle plenerowe oraz przedstawienia wykorzystujące niestandardowe miejsca na potrzeby teatralne.

W 1987 otrzymał wraz z Teatrem Nagrodę Artystyczną Młodych im. St. Wyspiańskiego. Rok później uhonorowano go Nagrodą Miesięcznika Teatr im. Konrada Swinarskiego oraz Nagrodą Związku Artystów Scen Polskich im. Leona Schillera. W 1993 roku nagrodzony został jego spektakl Dr Faustus, a on sam przez egipską krytykę uznany za najlepszego reżysera na X Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Eksperymentalnych w Kairze w 1998 roku (za spektakl Fin). Został także uhonorowany wraz z Zespołem Teatru Nagrodą Wojewody Nowosądeckiego, (1988,1991); Nagrodą Publiczności 24-ego Szczecińskiego Tygodnia Teatralnego, 1989; Nagrodą ZŁAMANEGO SZLABANU na VII Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym NA GRANICY, Cieszyn 1996 (spektakl Dr Faustus);oraz Statuetką Fotel Leona Schillera za najlepsze przedstawienie IV Przeglądu Współczesnego Dramatu w Zielonej Górze 2002 (Kurka Wodna). Na XXXII Opolskich Konfrontacjach Teatralnych - Klasyka Polska 2007 spektakl DZIEŃ DOBRY PAŃSTWU - WITKACY na podstawie Bezimiennego dzieła w jego reżyserii otrzymał nagrodę dla zespołu aktorskiego.

Jako założyciel i pomysłodawca zakopiańskiego Teatru Witkacego od ponad 20 lat konsekwentnie tworzy spektakle nieobojętne, dotykające ludzi dzisiejszych, aczkolwiek odżegnujące się od zbyt dosłownie pojętej aktualizacji. Przedstawienia mające być próbą nawiązania rozmowy z publicznością, tak, aby każdy widz, będąc istnieniem poszczególnym, mógł odkryć w nich coś dla siebie. Szacunek wobec widza, gościnność, która spotykała przybywających w progi Teatru na Chramcówkach zyskały Teatrowi Witkiewicza sławę miejsca wyjątkowego, wręcz magicznego. Człowiek nie jest w nim zepchnięty do roli intruza i natręta, lecz wyniesiony do rangi gościa, pożądanego i oczekiwanego, człowiek - któremu oznajmiono jego cudowną godność, zatem człowiek wolny, swobodny, twórczy - oto widz jakiego zawsze pragnął Zespół Teatru Witkacego. Zakopiański Teatr w rozumieniu jego dyrektora to Teatr - schronisko dla teatrałów; tj. wszystkich ludzi odczuwających wciąż żywą potrzebę obcowania ze sztuką. Teatr Witkacego chce dawać świadectwo prawdzie swego czasu, w czasach szalonego tempa przemian społecznych i mentalnościowych chce być miejscem sposobnym na chwilę szerszej refleksji nad samym sobą i nad oszalałym a pędzącym ku zagładzie światem. Teatr im. Witkiewicza jest TEATREM ARTYSTYCZNYM, takim, o jaki wołał jego duchowy patron. To właśnie teoria Czystej Formy Witkacego, choć pojmowana niestereotypowo, ma duży wpływ na tworzone przedstawienia i atmosferę teatru, w którym prezentowane są rozmaite recitale, koncerty i działa Galeria Teatru.

Przyznane nagrody

W 2005 roku nagrodzony przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.

Spektakl Barabasz Pära Lagerkvista w reżyserii Andrzeja Dziuka otrzymał Nagrodę Grand Prix za najlepsze przedstawienie IV Ogólnopolskiego Konkursu na Teatralną Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Europejskiej 2009.

Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za skuteczne wykorzystanie środków UE na kulturę w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2007 - 2013.

16 maja 2014 roku odznaczony nagrodą Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

5 czerwca 2014 r, podczas uroczystej gali z okazji Święta Małopolski otrzymał Odznakę Honorową Województwa Małopolskiego – Krzyż Małopolski za aktywne działania na rzecz lokalnej społeczności oraz budowania społeczeństwa obywatelskiego.

W 2014 roku podczas Ogólnopolskiego Festiwalu Komedii TALIA w Tarnowie zespołu Teatru uzyskał Grand Prix oraz Statuetkę Talii za spektakl Człapówki - Zakopane wg Andrzeja Struga.

Wirtualny spacer po Teatrze. Zapraszamy do zwiedzania!

Zakopiańskie Prezentacje Artystyczne Pępek Świata 2019

Zapisz się do naszego Newslettera Bądź na bieżąco

Zapisując się do Newslettera wyrażam zgodę na przetwarzanie podanych przeze mnie danych przez Teatr im. St. I. Witkiewicza z siedzibą w Zakopanem (34-500), ul. Chramcówki 15 (dalej: Teatr) w celu otrzymywania newslettera z informacjami o działalności Teatru. Zobacz więcej...